ప్రతి నామంతో అక్షతలు సమర్పించండి, లేదా వింటూ అనుసరించండి
1.ఓం వినాయకాయ నమః
2.ఓం విఘ్నరాజాయ నమః
3.ఓం గౌరీపుత్రాయ నమః
4.ఓం గణేశ్వరాయ నమః
5.ఓం స్కందాగ్రజాయ నమః
6.ఓం అవ్యయాయ నమః
7.ఓం పూతాయ నమః
8.ఓం దక్షాయ నమః
9.ఓం అధ్యక్షాయ నమః
10.ఓం ద్విజప్రియాయ నమః
11.ఓం అగ్నిగర్భచ్ఛిదే నమః
12.ఓం ఇంద్రశ్రీప్రదాయ నమః
13.ఓం వాణీప్రదాయ నమః
14.ఓం అవ్యయాయ నమః
15.ఓం సర్వసిద్ధిప్రదాయ నమః
16.ఓం శర్వతనయాయ నమః
17.ఓం శర్వరిప్రియాయ నమః
18.ఓం సర్వాత్మకాయ నమః
19.ఓం సృష్టికర్త్రే నమః
20.ఓం దేవాయ నమః
21.ఓం అనేకాత్మకాయ నమః
22.ఓం శివప్రియాయ నమః
23.ఓం శీఘ్రకారిణే నమః
24.ఓం శాశ్వతాయ నమః
25.ఓం బలాయ నమః
26.ఓం బలోత్థితాయ నమః
27.ఓం భవాత్మజాయ నమః
28.ఓం పురాణపురుషాయ నమః
29.ఓం పూష్ణే నమః
30.ఓం పుష్కరకృతే నమః
31.ఓం పుణ్యకృతే నమః
32.ఓం రామప్రియాయ నమః
33.ఓం రామభక్తాయ నమః
34.ఓం రమాపరిపూజితాయ నమః
35.ఓం విఘ్నకర్త్రే నమః
36.ఓం విఘ్నహర్త్రే నమః
37.ఓం విశ్వనేత్రే నమః
38.ఓం ఏకదంతాయ నమః
39.ఓం ద్విదేహకాయ నమః
40.ఓం చతుర్బాహవే నమః
41.ఓం త్రివిక్రమాయ నమః
42.ఓం భక్తాయ నమః
43.ఓం వరదాయ నమః
44.ఓం విష్ణుప్రియాయ నమః
45.ఓం కుమారగురవే నమః
46.ఓం అక్షోభ్యాయ నమః
47.ఓం ప్రసన్నవదనాయ నమః
48.ఓం మూషికవాహనాయ నమః
49.ఓం సిద్ధిప్రదాయ నమః
50.ఓం విఘ్నరాజాయ నమః
51.ఓం లంబోదరాయ నమః
52.ఓం శూర్పకర్ణాయ నమః
53.ఓం శ్రీమతే నమః
54.ఓం బ్రహ్మణే నమః
55.ఓం విష్ణవే నమః
56.ఓం శివాయ నమః
57.ఓం శాంతాయ నమః
58.ఓం కాంతిమతే నమః
59.ఓం గజాననాయ నమః
60.ఓం వరప్రదాయ నమః
61.ఓం మహాకాళాయ నమః
62.ఓం మహాతపసే నమః
63.ఓం మహోదరాయ నమః
64.ఓం మహాబలాయ నమః
65.ఓం హేరంబాయ నమః
66.ఓం వికటాయ నమః
67.ఓం శ్రీకరాయ నమః
68.ఓం సౌమ్యాయ నమః
69.ఓం భక్తవత్సలాయ నమః
70.ఓం ముక్తిదాయ నమః
71.ఓం నిధిప్రదాయ నమః
72.ఓం జ్ఞానముద్రాయ నమః
73.ఓం ఆనందదాయ నమః
74.ఓం మాయినే నమః
75.ఓం కామినే నమః
76.ఓం కపిలాయ నమః
77.ఓం భాస్కరాయ నమః
78.ఓం స్థూలతుండాయ నమః
79.ఓం శుభదాయ నమః
80.ఓం అనంతాయ నమః
81.ఓం హేరంబాయ నమః
82.ఓం చతుర్భుజాయ నమః
83.ఓం రత్నగర్భాయ నమః
84.ఓం జితకామాయ నమః
85.ఓం యజ్ఞకాయ నమః
86.ఓం జితక్రోధాయ నమః
87.ఓం ప్రసన్నాత్మనే నమః
88.ఓం నిష్కళంకాయ నమః
89.ఓం సత్యధర్మిణే నమః
90.ఓం స్వచ్ఛందాయ నమః
91.ఓం సిద్ధిదాయినే నమః
92.ఓం సర్వజ్ఞాయ నమః
93.ఓం సర్వోత్తమాయ నమః
94.ఓం సత్యవ్రతాయ నమః
95.ఓం నిత్యాయ నమః
96.ఓం నిర్విఘ్నాయ నమః
97.ఓం ధర్మకృతే నమః
98.ఓం దయాకరాయ నమః
99.ఓం వినాయకాయ నమః
100.ఓం సర్వసిద్ధిప్రదాయకాయ నమః
101.ఓం శ్రీ వరసిద్ధివినాయకాయ నమః
102.ఓం శివసూనవే నమః
103.ఓం గణాధ్యక్షాయ నమః
104.ఓం మూషకవాహనాయ నమః
105.ఓం విఘ్ននాశకాయ నమః
106.ఓం కామరూపిణే నమః
107.ఓం సర్వదేవమయాయ నమః
108.ఓం శ్రీ మహాశక్తి పుత్రాయ నమః
వినాయక వ్రత కథ
సంపూర్ణ వినాయక వ్రత కథ — జననం, గణాధిపత్యం, చంద్ర శాపం, స్యమంతకమణి, దమయంతి కథలు
కథ స్థాయి
కథ లిపి
ఈ కథ ఎందుకు చెప్పబడింది — నైమిశారణ్యంలో ధర్మరాజు ప్రశ్న
పూర్వం ధర్మరాజు తన జ్ఞాతుల (బంధువుల) వల్ల తన రాజ్యాన్ని, సిరిసంపదలను కోల్పోయాడు. దుఃఖితుడై భార్యాసోదరులతో కలిసి అడవులలో సంచరిస్తూ, చివరకు నైమిశారణ్యం చేరుకున్నాడు. అక్కడ సూత మహర్షి శౌనకాది మునులకు పురాణ రహస్యాలను బోధిస్తుండగా, ధర్మరాజు వినయంగా సమీపించి "మహర్షీ! మేము రాజ్యాన్ని, సర్వస్వాన్ని కోల్పోయాము. ఈ కష్టాలను తొలగించి, పూర్వవైభవాన్ని తిరిగి పొందించే సులభమైన వ్రతమేదైనా ఉంటే బోధించండి" అని ప్రార్థించాడు. అప్పుడు సూతుడు ఒక పూర్వకథను చెప్పసాగాడు — ఒకసారి కుమారస్వామి తన తండ్రి పరమేశ్వరుని "నాయనా! మనుష్యులకు సంతానాభివృద్ధి, కోరికల సిద్ధి, సకల శుభాలు, విజయం కలిగించే వ్రతమేది?" అని అడగగా, పరమేశ్వరుడు "కుమారా! వినాయక వ్రతమే సర్వసంపత్కరము, ఉత్తమమైనది" అని బదులిచ్చాడు. ఈ వ్రతాన్ని భాద్రపద శుద్ధ చవితి నాడు ఆచరించాలని, దాని మహిమను వివరిస్తూ సూతుడు ధర్మరాజుకు ఈ కథలను వినిపించసాగాడు.
వినాయకుని జననం — గజముఖం లభించడం
పూర్వం పార్వతీదేవి స్నానానికి వెళ్తూ, తనకు ఎవరూ అంతరాయం కలిగించకుండా కావలి కాయడానికి ఎవరూ లేరని తలచి, తన ఒంటిపై పూసుకున్న నలుగు పిండితో ఒక బాలుని బొమ్మను తయారుచేసి, దానికి ప్రాణం పోసింది. ఆ బాలుని ద్వారపాలకుడిగా నియమించి, "నేను స్నానం చేసి వచ్చేవరకు ఎవరినీ లోపలికి రానివ్వకు" అని ఆజ్ఞాపించి లోనికి వెళ్ళింది. కొంతసేపటికి పరమేశ్వరుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ఆ బాలుడు అతడిని ఎన్నడూ చూడలేదు గనుక, తల్లి ఆజ్ఞ ప్రకారం అడ్డుకున్నాడు. "నేను పార్వతీదేవి పతిని, లోపలికి వెళ్తాను" అని పరమేశ్వరుడు చెప్పినా బాలుడు వినలేదు. దాంతో కోపోద్రిక్తుడైన పరమేశ్వరుడు తన త్రిశూలంతో ఆ బాలుని శిరస్సును ఖండించాడు. స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చిన పార్వతీదేవి కుమారుని మృతదేహాన్ని చూసి కన్నీరుమున్నీరైంది. తన కుమారుని చంపిన కారణంగా సమస్త సృష్టినీ నశింపజేస్తానని ఆగ్రహించింది. దేవతలంతా భయపడి ఆమెను శాంతింపజేయసాగారు. చివరకు తన కుమారుడిని తిరిగి బ్రతికించి, సకల దేవతలకంటే ముందుగా పూజింపబడేలా వరమిస్తేనే శాంతిస్తానని పార్వతి షరతు విధించింది. పరమేశ్వరుడు తన గణాలను పంపి, ఉత్తరదిశగా తలపెట్టి పడుకున్న మొదటి ప్రాణి తలను తెమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు. వారికి ఒక ఏనుగు పిల్ల కనిపించగా, దాని తలను తీసుకువచ్చారు. పరమేశ్వరుడు ఆ గజశిరస్సును బాలుని మొండేనికి అమర్చి, ప్రాణం పోసి బ్రతికించాడు. ఇలా గజాననుడైన ఆ బాలుడు గణేశుడిగా, వినాయకుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.
గణాధిపత్యం — వినాయకుడు గణాధిపతి కావడం
వినాయకునికి గజముఖం లభించి ప్రాణం పోసుకున్న తర్వాత, తనకు, తన సోదరుడైన కుమారస్వామికి మధ్య గణాధిపత్యం (శివుని గణాలకు అధిపతి పదవి) కోసం స్పర్ధ ఏర్పడింది. దేవతలంతా ఈ విషయమై పరమేశ్వరుని వద్దకు వెళ్లి, తగిన నిర్ణయం తీసుకోమని కోరారు. అప్పుడు పరమేశ్వరుడు ఇద్దరు కుమారులతో ఇలా అన్నాడు — "మీలో ఎవరు ముల్లోకములలోని పవిత్ర నదులన్నింటిలో స్నానం చేసి ముందుగా నా వద్దకు తిరిగివచ్చెదరో, వారికే ఈ గణాధిపత్యము లభించును." ఈ మాట వినగానే కుమారస్వామి తన నెమలి వాహనాన్ని అధిరోహించి, ముల్లోకాలలోని పవిత్ర నదులన్నింటినీ దర్శించడానికి వేగంగా బయలుదేరాడు. వినాయకుడు మాత్రం తొందరపడలేదు. అతడు తన తల్లిదండ్రులైన పార్వతీ పరమేశ్వరుల ఎదుట నిలిచి, నారాయణ మంత్రాన్ని జపిస్తూ వారి చుట్టూ ప్రదక్షిణం చేశాడు. "నారములు అనగా జలములు, ఆ జలములన్నీ నారాయణుని ఆధీనంలోనే ఉన్నవి. కనుక తల్లిదండ్రులను ప్రదక్షిణం చేయడమే సమస్త తీర్థస్నానాలు చేసినంత ఫలం ఇచ్చును" అని వినాయకుడు తెలిపాడు. అతని మంత్రశక్తి వలన, కుమారస్వామి ఏ నదీతీర్థానికి చేరుకున్నా, అక్కడ వినాయకుడు అప్పటికే ప్రత్యక్షమై ఉండేవాడు. చివరకు కుమారస్వామి తన ప్రయాణాన్ని ముగించి తిరిగివచ్చేసరికి, వినాయకుడు తల్లిదండ్రుల ఎదుటే నిలిచి ఉన్నాడు. అతని జ్ఞానానికి, భక్తికి పరమేశ్వరుడు, పార్వతీదేవి ఎంతగానో సంతసించి, వినాయకునికే గణాధిపత్యం అనుగ్రహించారు. అప్పటి నుండి ఏ శుభకార్యమైనా వినాయకుని పూజతోనే ప్రారంభించే ఆచారం ఏర్పడింది.
చంద్ర పరిహాసం — చంద్రుని ఎగతాళి & వినాయకుని శాపం
గణాధిపత్యం పొందిన వినాయకుడు ఒకనాడు దేవతలందరి ఇళ్లలో భోజనం చేసి, తన వాహనమైన మూషికంపై స్వర్గానికి బయలుదేరాడు. దారిలో ఒక పాము అకస్మాత్తుగా అడ్డురాగా, మూషికం భయపడి పరుగెత్తింది. వినాయకుడు కిందపడ్డాడు. అతని కడుపులో ఉన్న కుడుములు, ఉండ్రాళ్లు అన్నీ బయటకు చెల్లాచెదురయ్యాయి. వినాయకుడు వాటిని ఏరి, మళ్ళీ కడుపులో పెట్టుకుని, పక్కనే ఉన్న ఆ పామునే తీసుకుని తన నడుముకు కట్టుగా బిగించాడు. ఈ దృశ్యాన్ని ఆకాశం నుండి చూస్తున్న చంద్రుడు పగలబడి నవ్వాడు. తన అవస్థను చూసి పరిహసించిన చంద్రుని పట్ల వినాయకుడికి కోపం వచ్చింది. తన దంతాన్ని విరిచి చంద్రుని మీదకు విసిరి, "నీవు నీ అందాన్ని చూసుకుని గర్వపడుతున్నావు కదా! ఇకపై భాద్రపద శుద్ధ చవితి నాడు నిన్ను చూసినవారు నీలాపనిందలు పొందుదురు గాక!" అని శపించాడు. ఈ శాపానికి భయపడిన చంద్రుడు, తాను చేసిన తప్పును తెలుసుకుని వినాయకుని శరణువేడాడు. తన తేజస్సు శాశ్వతంగా తగ్గిపోకుండా వరం కోరాడు. వినాయకుడు కరుణించి, "నీ శాపం శాశ్వతంగా ఉండదు; కానీ భాద్రపద శుద్ధ చవితి రోజున మాత్రం నిన్ను చూసినవారు ఈ దోషానికి గురవుతారు" అని శాపాన్ని ఆ ఒక్క రోజుకే పరిమితం చేశాడు.
స్యమంతకోపాఖ్యానం — శ్రీకృష్ణుడు & సూర్యుని మణి
ద్వాపరయుగంలో ఒకనాడు శ్రీకృష్ణుడు పాలలో చంద్రుని ప్రతిబింబాన్ని చూశాడు — ఆ రోజు భాద్రపద శుద్ధ చవితి. ఆ సమయంలో సత్రాజిత్తు అనే యాదవుడు సూర్యభగవానుని గురించి ఘోర తపస్సు చేయగా, సూర్యుడు ప్రత్యక్షమై అతనికి స్యమంతకమణి అనే దివ్యమణిని ప్రసాదించాడు. ఆ మణిని ధరించినవారు ప్రతిదినం ఎనిమిది బారువుల బంగారాన్ని పొందగలరు; అయితే దానిని పరిశుద్ధంగా ధరించాలి, లేనిచో ధరించినవారికి ప్రాణాపాయం కలుగుతుంది. సత్రాజిత్తు ఆ మణిని తన సోదరుడు ప్రసేనుడికి ఇవ్వగా, అతడు దానిని మెడలో వేసుకుని వేటకు అడవికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక సింహం మణి కాంతిని మాంసఖండంగా భ్రమించి ప్రసేనుడిని చంపి మణిని అపహరించింది. ఆ సింహాన్ని జాంబవంతుడు అనే భల్లూక రాజు చంపి, మణిని తన కుమార్తె జాంబవతికి బొమ్మగా ఇచ్చాడు. ప్రసేనుడు తిరిగిరాకపోవడంతో, శ్రీకృష్ణుడే మణి కోసం అతనిని చంపాడని లోకంలో నీలాపనింద వ్యాపించింది. తన మీద పడిన అపనిందను తొలగించుకోవడానికి శ్రీకృష్ణుడు అడవికి బయలుదేరాడు. అక్కడ ప్రసేనుని అర్ధభక్షిత శరీరాన్ని, సింహపు అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ ఒక గుహను చేరుకున్నాడు. లోపల ఊయలలో ఉన్న ఒక శిశువు ఆటవస్తువుగా ఆ మణితో ఆడుకుంటూ కనిపించింది. శ్రీకృష్ణుడు మణిని తీసుకోబోగా, జాంబవంతుడు కోపంతో యుద్ధానికి దిగాడు. ఇరువురి మధ్య ఇరవై ఎనిమిది రోజులపాటు హోరాహోరీగా యుద్ధం సాగింది. చివరకు అలసిపోయిన జాంబవంతుడు, తనను జయించినవాడు సాక్షాత్తు త్రేతాయుగంలో తాను సేవించిన శ్రీరాముడేనని గుర్తించి, శ్రీకృష్ణుని పాదాలపై పడ్డాడు. తన కుమార్తె జాంబవతిని, స్యమంతకమణిని కృష్ణునికి కానుకగా సమర్పించాడు. శ్రీకృష్ణుడు మణిని తీసుకుని ద్వారకకు తిరిగివచ్చి, సభలో అందరి ఎదుట మణిని సత్రాజిత్తుకు అప్పగించి, తనపై పడిన నీలాపనిందను పోగొట్టుకున్నాడు. తన అపనమ్మకానికి పశ్చాత్తాపపడిన సత్రాజిత్తు తన కుమార్తె సత్యభామను కూడా కృష్ణునికిచ్చి వివాహం చేశాడు. నారదుడు ఈ కథను చెప్పి, "చవితి చంద్రదర్శన దోషం తొలగాలంటే వినాయక వ్రతం ఆచరించాలి" అని కృష్ణునికి తెలిపాడు. కృష్ణుడు ఆ వ్రతాన్ని ఆచరించి, తనపై ఉన్న సమస్త దోషాల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడయ్యాడు.
నలదమయంతులు — శ్రద్ధాభక్తులతో లభించిన వ్రత ఫలం
సూతమహర్షి ధర్మరాజుకు ఈ వ్రత మహిమను వివరిస్తూ మరో ఉదాహరణ చెప్పాడు. పూర్వం విదర్భ రాజ్యపు యువరాణి దమయంతి, నిషధ రాజైన నలుని సద్గుణాలను ఒక రాజహంస ద్వారా విని, అతనిపై ప్రేమ పెంచుకుంది. అయితే ఆమె ప్రేమ కేవలం మనోభావన మాత్రమే కాదు — ప్రతి సంవత్సరం భాద్రపద శుద్ధ చవితి నాడు ఆమె వినాయక వ్రతాన్ని ఏమాత్రం తప్పకుండా, శ్రద్ధతో ఆచరించేది. ఇలాంటి నిష్ఠయే తన హృదయకోరికను నెరవేర్చగలదని ఆమె దృఢంగా నమ్మింది. దమయంతికి స్వయంవరం ప్రకటించబడింది; నలుని కూడా ఆహ్వానించారు. అయితే నలుని సద్గుణాలు, రూపలావణ్యం చూసి ఇంద్రుడు, అగ్ని, వరుణుడు, యముడు అనే నలుగురు దేవతలు కూడా దమయంతిని పొందాలని కోరి, నలుని రూపునే ధరించి స్వయంవర మండపానికి వచ్చారు. దమయంతి మండపంలో అడుగుపెట్టేసరికి, ఒకేలా కనిపించే ఐదుగురు నలులను చూసి కలవరపడింది. ఆ క్షణంలో కేవలం తన మనసును నమ్ముకోలేదు — కళ్ళు ఎలాగూ ఐదుగురినీ వేరు చేయలేకపోయాయి కదా. బదులుగా, ఏళ్ల తరబడి తాను పెంచుకున్న శ్రద్ధాభక్తులనే ఆధారంగా చేసుకుని, మనసులోనే వినాయకుని ప్రార్థించింది — "నేను ఈ వ్రతాన్ని ఏనాడూ తప్పకుండా ఆచరించాను. ఆ నా శ్రద్ధయే ఇప్పుడు నాకు కంటిచూపుగా మారుగాక" అని వేడుకుంది. ఆమె భక్తికి, నిష్ఠకు మెచ్చిన దేవతలు తమ నిజరూపాలను వెల్లడించారు — నీడ పడని పాదాలు, రెప్ప వేయని కళ్ళు, వాడని పూలదండలు వంటి దైవలక్షణాలు ప్రదర్శించి, నిజమైన నలుని మాత్రం మనిషిగానే నిలబెట్టారు. ఆ సూక్ష్మ భేదాన్ని గుర్తించిన దమయంతి నిజమైన నలుని మెడలో వరమాల వేసింది. కేవలం తన ప్రేమ వల్ల కాదు, ఏళ్ల తరబడి పెంచుకున్న శ్రద్ధాభక్తుల వల్లనే తన కంటిచూపు అంత సూక్ష్మంగా పనిచేసిందని, అందుకే ఇష్టమైన నలమహారాజును పొందగలిగానని దమయంతి విశ్వసించింది — కోరిక ఒక్కటే కాదు, స్థిరమైన భక్తే తనను గట్టెక్కించిందని.
కథా శ్రవణ ఫలం — ధర్మరాజుకు రాజ్యం తిరిగి లభించడం
ఈ కథలన్నింటినీ చెప్పి ముగించిన సూతమహర్షి ధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు — "రాజా! భాద్రపద శుద్ధ చవితి నాడు ఈ విధంగా వినాయకుని పూజించి, ఈ కథను చదివినా, విన్నా, తలపై అక్షతలు ధరించినా, పొరపాటున చంద్రదర్శనం జరిగినా ఎలాంటి దోషం అంటదు. ఈ వ్రతాన్ని ప్రతి సంవత్సరం భక్తిశ్రద్ధలతో ఆచరించినవారికి విద్యార్థులకు విద్య, ధనం కోరువారికి ధనం, సంతానం కోరువారికి సంతానం, వివాహం కోరువారికి వివాహం, మోక్షం కోరువారికి మోక్షం లభిస్తాయి. ఈ వ్రతాన్ని స్త్రీ, పురుషులు, ఏ కులానికి చెందినవారైనా ఆచరించవచ్చు; వినాయకుని అనుగ్రహం అందరికీ సమానంగా లభిస్తుంది." ఈ మాటలు విన్న ధర్మరాజు, తన సోదరులతో కలిసి ఆ సంవత్సరం భాద్రపద శుద్ధ చవితి నాడు యథావిధిగా వినాయక వ్రతాన్ని ఆచరించాడు. ఆ వ్రత ఫలంగా క్రమేణా తన కోల్పోయిన రాజ్యాన్ని, సిరిసంపదలను తిరిగి పొంది, సోదరులతో కలిసి సుఖశాంతులతో జీవించాడు. ఈ కథను చదివినా, విన్నా అదే ఫలితం లభిస్తుందని సూతమహర్షి పలికిన మాట సత్యమైంది.
మంత్రపుష్పం & ముగింపు ప్రార్థనలు
పుష్పసమర్పణ, ప్రదక్షిణ, మంగళ హారతికి ముందు క్షమాపణ ప్రార్థన
( మంత్రపుష్పం — ఈ శ్లోకం చదువుతూ పుష్పాంజలి సమర్పించండి. )
గణాధిపా, నీకు నమస్కారము, మహాపాపనాశనా; ఈశపుత్రా, సర్వసిద్ధిప్రదాతా; ఏకదంతా, ఏకముఖా, మూషకవాహనా; కుమారస్వామికి గురువూ, అగ్రజుడవూ అయిన నీకు ఈ పుష్పాంజలిని సమర్పిస్తున్నాను.
( క్షమాపణ ప్రార్థన — ఈ జన్మలోనూ, పూర్వ జన్మలలోనూ చేసిన తప్పులకు క్షమాపణ కోరుతూ, చివరి హారతికి ముందు చదివే శరణాగతి ప్రార్థన. )
నేను పాపమును, నా కర్మలు పాపములు, నా ఆత్మ పాపాత్మ, పాపము నుండి పుట్టినది — దేవా, శరణాగతవత్సలా, నీ కృపతో నన్ను రక్షించుము. నాకు వేరే శరణు లేదు; నీవే నా శరణు — కావున కారుణ్యభావంతో నన్ను రక్షించుము, రక్షించుము, వినాయకా.
( సంప్రదాయబద్ధంగా నిమజ్జనం సమయంలో అందరూ కలిసి పఠిస్తారు, ఇక్కడ ముగింపు సమయంలో కూడా అంతే ఆనందంగా పాడవచ్చు. )
ఓ గణపతి బప్పా, ఓ మంగళమూర్తీ — వచ్చే సంవత్సరం త్వరగా రావయ్యా!
ముగింపు — వాయన దానం
మంగళ హారతి, ఉద్వాసన తర్వాత వాయనం ఇవ్వడం సంప్రదాయం — పురోహితునికి గానీ, లేదా వృద్ధ ముత్తయిదువకు లేదా శ్రేయోభిలాషికి గానీ. విధానం రెండు సందర్భాలలోనూ ఒకటే, కానీ భావం, సామగ్రి, మాటల మార్పిడి స్వీకర్త ప్రకారం క్రింద చూపినట్లు మారుతాయి. పూజ పూర్తయిన తర్వాత కలశంలోని, పూజలోని నీటిని, పసుపు గణపతిని నిమజ్జనం చేసి తీర్థప్రసాదాలు స్వీకరించాలి.
పురోహితునికి (బ్రాహ్మణునికి)
ఆధ్యాత్మిక పుణ్యం, వైదిక ఆశీర్వాదాలు, వ్రతం యొక్క లాంఛనప్రాయ పరిసమాప్తి కోసం కోరుకోవడం.
తాంబూలం (తమలపాకులు, వక్క)
పసుపు-కుంకుమ
బియ్యం, పప్పు, కూరగాయలు (స్వయంపాకం)
పండ్లు, దక్షిణ
మీరు పలకండి
బ్రాహ్మణ వాయనం, శాస్త్ర వాయనం, పుణ్య వాయనం, ఇస్తినయ్యా, పుచ్చుకోండి.
"బ్రాహ్మణ వాయనం, శాస్త్ర వాయనం, పుణ్య వాయనం ఇస్తినయ్యా. దయచేసి స్వీకరించండి."
వారు బదులిస్తారు
పుచ్చుకున్నానయ్యా వాయనం.
"పుచ్చుకున్నానయ్యా వాయనం." ఆయన వేద ఆశీర్వాదం పలుకుతూ మీ తలపై అక్షతలు ఉంచి, లాంఛనప్రాయంగా ఆశీర్వదిస్తారు.
ప్రత్యామ్నాయంగా — వృద్ధ ముత్తయిదువకు లేదా శ్రేయోభిలాషికి
సౌభాగ్యం (దాంపత్య దీర్ఘాయువు), కుటుంబ శ్రేయస్సు, సుమంగళి స్థాయి పరస్పర ఆశీర్వాదాల కోసం కోరుకోవడం.
తాంబూలం (తమలపాకులు, వక్క)
పసుపు-కుంకుమ
రవిక ముక్క లేదా చీర, గాజులు, దువ్వెన, అద్దం
నానబెట్టిన శనగలు లేదా గుగ్గిళ్లు, తీపి పదార్థాలు, పండ్లు
ఉండ్రాళ్లు లేదా ఇతర నైవేద్య పదార్థాలు
1. వాయనం పళ్ళెం సిద్ధం చేయండి
ఒక పళ్ళెంలో రెండు తమలపాకులు, ఒక వక్క, పసుపు కొమ్ము, పసుపు-కుంకుమ పొట్లాలు, పండ్లు లేదా తీపి పదార్థాలు, పైన తెలిపిన స్వీకర్త-వారీగా ఉండే వస్తువులను అమర్చండి. దీనిని శుభ్రమైన వస్త్రంతో లేదా చీర కొంగుతో కప్పండి.
2. సంప్రోక్షణ (శుద్ధి) చేయండి
దేవతను (లక్ష్మీ లేదా పార్వతీ దేవిని) స్మరిస్తూ వాయనం పళ్ళెంపై నీటిని లేదా అక్షతలు కలిపిన నీటిని కొన్ని చుక్కలు చిలకరించండి.
3. వాయన దాన సంభాషణను పలకండి
పైన తెలిపిన స్వీకర్త-వారీ సంభాషణలో దాత వాక్యాన్ని పలకండి; స్వీకర్త తమ వాక్యంతో బదులిస్తారు, తద్వారా అర్పణ లాంఛనప్రాయంగా ఇవ్వబడి స్వీకరించబడుతుంది.
4. పళ్ళెం అందించి ఆశీర్వాదం స్వీకరించండి
పళ్ళెంను చీర లేదా దుపట్టా కొంగుతో పట్టుకోండి, చేతితో నేరుగా కాదు, స్వీకర్తకు అందించండి. వారి ఆశీర్వాదం కోసం నమస్కారం చేసి, ప్రతిగా అక్షతలు స్వీకరించండి.